آداب عباسي    الجزء : 1  صفحة : 517

آداب عبّاسى

صدر الدين محمّد تبريزى (قرن 11)

معرّفى : سيّد محمّد عمادى حائرى

درآمد

نگارش هاى شيعيان در دعا ، مجموعه اى دلپذير از ميراث حديثى شيعه است كه بر تارك آن ، نوشتارهاى ارجمند شيخ طوسى (م 460ق) و ابن طاووس (م 600ق) مى درخشد . يكى از ارزشمندترين نگارش هاى دعايى شيعه ، مفتاح الفلاح ، اثر مشهور و ارزشمند شيخ بهاء الدين محمّد عاملى ، معروف به شيخ بهايى (م1030ق) ، دانشمند بزرگ روزگار صفويه است . وى اين كتاب را در اعمال و ادعيه استحبابى شبانه روز تدوين كرده است ، بدين گونه كه شبانه روز را به شش بخش تقسيم كرده و هر بخش را در بابى جاى داده و در پايان نيز تفسيرى كوتاه بر سوره «فاتحه» نگاشته است . آراى ارزشمند او در ميان نقل ادعيه ، ارزشى ويژه به اين كتاب بخشيده است . او اين اثر را در آغازين روزهاى دهه سوم ماه صفر سال 1015 ق ، در گنجه قفقاز به پايان آورده است . [1]